Dit artikel zet het Paradise Seeds-verhaal voort, dat begon met een hoofdstuk over de geschiedenis van de jaren 1990. Aan het begin van het nieuwe millennium zat Paradise Seeds er warmpjes bij! De eigenaar en veredelaar van Paradise, Luc Krol, had net de High Times- en Highlife Cups gewonnen met Sensi Star, wat voor veel buzz rond het merk zorgde.
De cannabisscene veranderde snel en het internet was de katalysator, samen met technologische vooruitgang (en lagere prijzen), waardoor meer cannabisliefhebbers de mogelijkheid kregen om zelf te kweken. Toch hadden kwekers nog steeds goede genetica nodig!
Paradise Seeds De Zwitserse jaren
Het volgende deel van het Paradise Seeds-verhaal zag het bedrijf aan het begin van het nieuwe decennium de productie van cannabiszaden naar Zwitserland verplaatsen, waar het samenwerkte met lokale partners. In die tijd had het land een reputatie van tolerantie opgebouwd, gebaseerd op de ‘vier pijlers’-aanpak van het drugsbeleid , en cannabis was in Zwitserland feitelijk gedecriminaliseerd.
Dit leidde tot een explosie van dispensaries in het Europese land, waar cannabis verkocht mocht worden in ‘aroma’-kussens. Luc herinnert zich dat je een “kussen van duizend euro kon kopen, met een kilo wiet erin!”
De Zwitserse legalisatiedroom eindigde in 2004, toen het parlement nipt tegen officiële decriminalisering van de plant stemde. Niet voor de eerste (of laatste) keer was de vraag naar legaliteit en criminaliteit rond cannabis gehuld in grijze zones.
Een ongelukkige wending in het Paradise Seeds-verhaal was de inval van de politie in de zaadproductiefaciliteit, ondanks brieven van advocaten waarin stond dat het legaal was, en een rechtszaak die volgde. Hoewel Paradise werd vrijgesproken op beschuldiging van het kweken van cannabis, kon het bedrijf niet langer in Zwitserland blijven.
Hoewel het een stressvolle tijd was, waren er ook grappige momenten. Luc herinnert zich dat tijdens de rechtszaak de politie de planten water gaf in de zaadproductiefaciliteit omdat het onduidelijk was of Paradise handelde in strijd met de regelgeving die op dat moment van kracht was!
Terug naar Amsterdam!
Paradise verhuisde terug naar Nederland, maar toch waren ‘de Zwitserse jaren’ van fundamenteel belang om het Paradise kweekprogramma vooruit te stuwen. Het produceerde nieuwe soorten Rox, Swiss Bliss, Sugar Babe en soorten die Paradise vandaag de dag nog steeds verkoopt, waaronder Dutch Dragon, Allkush en Belladonna.
Luc kweekte niet alleen opvallende variëteiten die populair waren in heel Europa, aan de westkust van Amerika en in kleine groepjes cannabisgemeenschappen over de hele wereld, maar werd ook gedreven door de wens om te innoveren. Het is een eigenschap die terugkomt in het hele verhaal van Paradise Seeds, dat zich uitstrekt over drie decennia.
Paradise Story in de jaren 2000: De ontwikkeling van gefeminiseerde zaden
In het begin van de jaren 2000 richtte hij zijn aandacht op het creëren van gefeminiseerde cannabiszaden. Er lag een duidelijk potentieel in het verkopen van zaden met de garantie voor kwekers dat elke plant vrouwelijk zou zijn. Hoewel gefeminiseerde zaden al bestonden sinds de jaren 1990, waren er beperkingen met betrekking tot de kwaliteit en consistentie.
Luc ging aan de slag om het proces te verfijnen aan de hand van academische onderzoeksartikelen. “Ik moest het mezelf aanleren,” zegt Luc. “Begin 2000 begon ik aan dit project te werken en in 2002 brachten we onze eerste partij gefeminiseerde soorten uit (waaronder Paradise’s klassieker Nebula).”
Het duurde even voordat gefeminiseerde zaden geaccepteerd werden door sommige kwekers die zweerden dat gewone zaden betere planten produceerden. Bijna 20 jaar later zijn ze echter een standaard in de industrie en geen enkele kweker zou klagen over het gemak dat ze tegenwoordig bieden!
De Paradise soorten bleven maar komen, net als de prijzen van de cannabisindustrie, met meerdere bekeroverwinningen in de jaren 2000. Er waren sativa’s met hoge prestaties, zoals Jacky White en Delahaze, naast indica’s zoals White Berry, Wappa en Ice Cream.
“Er waren veel geweldige soorten in die jaren, maar een van mijn favorieten was Ice Cream,” zegt Luc. “In die tijd was het gewoon zo anders. Heel nieuwsgierig, super plakkerig, met zo’n indrukwekkende opbouw van trichomen en prachtige kleuren in de kweekruimte.” De vanille smakende plant kreeg de bijnaam ‘De Ferrari van de planten’. “Vier weken lang groeide ze nauwelijks en toen bam, ze versnelde plotseling!”
Autoflowering soorten zetten wietwereld op zijn kop!
Toen de jaren 2000 het einde van het eerste decennium naderden, liep Paradise ook voorop met een andere innovatie, namelijk als een van de eerste zaadbedrijven die autoflower zaden kweekte. Hoewel de Lowryder, met cannabis ruderalis in de genen, al bestond sinds de jaren 1990, was Paradise een van de eerste zaadbedrijven die de autoflower naar nieuwe hoogten bracht met de introductie van Vertigo en Pandora.
De enorme vraag naar auto’s weerspiegelde de populariteitsboom in de cannabisindustrie in het midden van de jaren 2000. “Het was een zeer dynamische tijd,” herinnert Luc zich. “De zaken gingen goed in heel Europa en het thuis wietkweken nam sterk toe. Het ging ook niet alleen om zaden.
De thuiskweekrevolutie van de jaren 2000
Overal in Europa schoten growshops als paddenstoelen uit de grond. Niet alleen in de grote steden, maar ook in kleine provinciestadjes. Door de hausse van het thuiskweken deden ook de satellietbedrijven rond het kweken het erg goed, bijvoorbeeld de bedrijven die lampen en meststoffen en kweektenten verkochten.
De kennis over kweken groeide en groeide dankzij deze nieuwe netwerken – growshops die advies gaven en ook de hoeveelheid materiaal op internet. Paradise was super populair en het was rond deze tijd dat ik begon te denken ‘het zou geweldig zijn om een Paradise Seeds-winkel in Amsterdam te openen… maar dat is een Paradise Seeds-verhaal voor het volgende hoofdstuk!”