Hoe je cannabisplanten kunt ‘lollipoppen’ en ontbladeren

Dit artikel is een uitgebreide handleiding over twee snoeitechnieken: het ‘lollipoppen’ van cannabisplanten en het verwijderen van bladeren. Lollipoppen en het verwijderen van bladeren zijn veelgebruikte methoden die aan het einde van de vegetatieve fase of aan het begin van de bloeifase worden toegepast om het beheer van cannabisplanten te vergemakkelijken.

Wat is het verschil tussen lollipopping en ontbladering?

Bij ‘lollipopping’ ligt de nadruk op de onderste takken van de cannabisplant; door deze te verwijderen ontstaat er een lollyvormige structuur met een kale stengel (of stok) en een bossige kruin.

Bij ontbladering ligt de nadruk op het verwijderen van een deel van de zwaarste groei in het bladerdak. Dit houdt in dat het blad – voornamelijk waaierbladeren – wordt uitgedund om de knopvorming en de totale opbrengst te stimuleren. Zie hieronder voor meer informatie over ontbladering.

Wat houdt de ‘lollipop’-snoeimethode voor onkruid precies in?

De ‘lollipop’-snoeimethode dankt zijn naam aan het feit dat de plant, door de onderste takken te verwijderen en de bolvormige kruin te laten staan, op een lollipop lijkt (nou ja, min of meer!…).

Het ‘lollipopping’ van autoflowers is weliswaar mogelijk, maar het is een trainingstechniek die vaker wordt toegepast bij fotoperiodeplanten, simpelweg omdat die groter zijn en meer bladeren produceren.

Bij de ‘cannabis-lollipop’-techniek worden de onderste takken van een wietplant verwijderd. Maar wat wordt in deze context precies bedoeld met ‘de onderkant’? Wanneer je een wietplant op de ‘lollipop’-manier snoeit, richt je je op de takken in het onderste derde deel tot de helft van de plant.

Hoe je cannabisplanten op een ‘lollipop’-manier kweekt

Bij het ‘lollipoppen’ van een cannabisplant is het altijd een goed idee om ervoor te zorgen dat het gereedschap gesteriliseerd is. Voor kleinere takken wordt een scherpe schaar aangeraden, maar voor grotere exemplaren kan een snoeischaar nodig zijn, met name bij goed ontwikkelde planten die uit cannabiszaden voor buitenkweek zijn gekweekt.

Als je naar de plant kijkt, is het vrij duidelijk welke takken je moet wegknippen. De lagere takken zijn van nature dunner en spichtiger, met kleinere bladeren (en onderontwikkelde knopplaatsen als je tijdens de bloei ‘lollipopping’ hebt toegepast).

Om een wietplant te ‘lollipoppen’, verwijder je het blad door het dicht bij de stengel netjes af te snijden. Een goede tip is om dit onder een hoek van 45° te doen, zodat het water eraf kan rollen en er zich geen vocht ophoopt in de snijwond, wat infecties kan veroorzaken.

Naast die voor de hand liggende lagere takken kan er ook rommelige groei in het midden van de plant voorkomen. Ook hier zoek je naar takken die niets toevoegen – kleine, kronkelige takken met magere knopvorming.

Hoeveel moet je wegsnoeien? Als je twijfelt, wees dan voorzichtig. Zoals bij alle snoeitechnieken is een veelgemaakte fout van beginners dat ze zich te veel laten meeslepen. Ondanks de term ‘lollipop’ zal het eindresultaat eerder op een paraplu lijken, met een aantal takken die aan de onderkant kaal zijn en uit de hoofdstam groeien (die zich verderop in het bladerdak zal vertakken met gezonde groei).

Wanneer kun je het beste de ‘lollipop’-snoeimethode toepassen?

Zoals bij alle teelttechnieken, en met name bij opbindmethoden, hebben telers vaak verschillende ideeën op basis van hun eigen teeltervaring.

Daarom benadrukken de meeste wietkwekers, die zowel binnen als buiten cannabiszaden kweken, dat het ‘lollipoppen’ van wietplanten moet plaatsvinden voordat de plant haar vegetatieve fase heeft voltooid. Hier zit een logica achter, want ‘lollipoppen’ is een trainingstechniek die matige tot hoge stress veroorzaakt en die gevolgen zal hebben voor je plant.

Als vuistregel geldt dat het ongeveer een week duurt voordat een plant is hersteld van de stressvolle gevolgen van een snoeibehandeling zoals het ‘lollipopping’.

Als we deze redenering volgen, zal elke vorm van stress tijdens de bloeiperiode invloed hebben op de ontwikkeling van de bloemen, dus waarom zou je het risico nemen? Sommige kwekers betwisten echter dat dit een aanzienlijke invloed op de plant heeft en geven er de voorkeur aan om pas te ‘lollipoppen’ nadat de bloei is begonnen, omdat ze dan beter weten welke knopplaatsen ze moeten behouden.

Alleen door te experimenteren kun je zelf bepalen welke aanpak je het prettigst vindt, maar het is aan te raden om de uiterste termijn voor het ‘lollipoppen’ van wietplanten vast te stellen op 3 weken na het begin van de bloeifase.

Voordelen van de Lollipop-cannabisplant

• Leidt de energie van de plant weg van de onderste takken met minder productieve groei (slordige takken, kleine blaadjes en ‘popcorn’-knoppen) en concentreert de groei op de bovenste knoppen.
• Verbetert de luchtcirculatie rond de onderkant van de plant om schimmelvorming te helpen voorkomen. Dit is vooral populair bij mensen die buiten cannabiszaadjes kweken en de nattere en koudere herfstperiode ingaan tot aan de oogst.
• Zorgt ervoor dat er extra licht bij de knoppen komt op plekken waar het bovenste bladerdak bijzonder dicht is, vooral als de lichtbron van een kweekopstelling alleen van bovenaf komt.
• Helpt bij de bestrijding van ongedierte door het transportnetwerk van de beestjes effectief te onderbreken, waardoor ze zich niet meer van het groeimedium naar de top van de plant en van plant naar plant kunnen verplaatsen vanwege het overlappende blad.
• Maakt het water geven gemakkelijker doordat de onderkant van de plant beter bereikbaar wordt.

Verhoogt de ‘lollipopping’-methode de opbrengst van cannabis?

Lollipopping leidt niet per se tot een hogere totale opbrengst. Het helpt de plant juist om haar energie te richten op goed belichte toppen, waardoor vaak de omvang en kwaliteit van de bovenste toppen verbeteren en het aantal kleine, luchtige „popcorn”-toppen afneemt. De resultaten zijn afhankelijk van de genetica, de verlichting, de gezondheid van de plant en de timing.

Het ‘lollipoppen’ van cannabisplanten om hermafroditisme in de kweekruimte te voorkomen.

De interessante terpeenprofielen en de extra potentie hebben de populariteit van exotische Californische soorten een impuls gegeven. Een van de nadelen van deze nieuwe generatie exotische genetica is echter dat ze minder stabiel zijn.

Dit kan in de kweekruimte soms leiden tot problemen met hermafroditisme. De ontwikkeling van stuifmeelzakjes vindt meestal plaats in de lagere takken, en het ‘lollipoppen’ van wietplanten kan dit voorkomen.

Tegelijkertijd ontstaat er zo een schone, overzichtelijke ruimte om de ontwikkeling van de stuifmeelzakjes in de gaten te houden (zodat ze snel kunnen worden verwijderd voordat ze de rest van de plant kunnen besmetten).

Wat is ontbladering van de cannabisplant?

Het ontbladeren van cannabis vindt plaats tegen het einde van de groeifase en in de vroege bloeifase. Dit proces is bedoeld om de toppen bloot te stellen aan het licht en de luchtcirculatie te verbeteren.

Zonder ingrijpen van de kweker groeien er bij cannabisplanten doorgaans een cluster van grotere toppen aan de top van de plant. Dit komt doordat deze toppen al het licht opvangen. Een van de doelen van het ontbladeren is dan ook om de lichtinval op de toppen lager op de plant te vergroten.

Een andere reden om de ontbladingstechniek toe te passen, is om de luchtcirculatie rondom de plant te verbeteren. Als het blad te dicht op de toppen zit, ontstaat er een soort microklimaat waarin meer vocht wordt vastgehouden, wat kan bijdragen aan de vorming van schimmel en meeldauw. Door bladeren te verwijderen zodat de lucht beter kan circuleren, wordt dit risico verminderd.

Hoe ontblad je een cannabisplant?

Het antwoord is: voorzichtig! Je moet de grotere bladeren wegknippen om het blad te verdunnen en de plant te stimuleren haar energie in de knopvorming te steken.

Dit proces vereist echter wel enige vaardigheid en kennis op het gebied van plantenverzorging. Een ervaren kweker houdt rekening met factoren zoals de algemene gezondheidstoestand van de plant en de kenmerken van de soort.

De grootste fout die onervaren kwekers vaak maken, is dat ze te veel bladeren verwijderen. Dit kan stress bij de plant veroorzaken, waardoor de groei wordt belemmerd en het fotosyntheseproces – dat essentieel is voor de groei en gezondheid – wordt verstoord.

Daarom is het advies altijd om het rustig aan te doen – verwijder nooit meer dan 20 – 30% in één keer en zorg ervoor dat de plant een paar dagen de tijd krijgt om te herstellen voordat je het opnieuw doet. Het veiligste moment om deze techniek toe te passen is tijdens de vegetatieve fase, vlak voordat de plant overgaat naar de bloeifase. Ontbladering mag niet later dan drie weken na het begin van de bloei worden uitgevoerd.

Voor- en nadelen van het ontbladeren van een cannabisplant

Voordelen van ontbladering:

• De lagere takken meer blootstellen aan licht om de knopvorming te stimuleren en de opbrengst te verhogen.
• De luchtcirculatie verbeteren om het risico op schimmel en meeldauw te verminderen.
• Het beheer van de plantstructuur om het bladerdak vorm te geven en de hoogte en plantdichtheid te regelen.

Nadelen van ontbladering:

• Dit kan stress bij de plant veroorzaken, wat leidt tot groeiachterstand en verzwakking, waardoor de plant vatbaarder wordt voor ziekten.
• Als je de plant in één keer te veel terugsnoeit, kan dit de plant beschadigen en het vermogen tot fotosynthese aantasten, waardoor de groei wordt belemmerd.
• Een goede timing is essentieel om de natuurlijke ontwikkelingscyclus van de plant niet te verstoren.

Conclusie

Hoewel het in het begin misschien wat intimiderend kan zijn, is het ‘lollipoppen’ van cannabisplanten een veelgebruikte methode die door ervaren kwekers wordt toegepast om hun wietplanten te beheren, betere oogsten te bevorderen en het risico op teeltproblemen tijdens de bloeifase te verminderen. Ontbladering wordt gebruikt om het bladerdak bovenin te snoeien. Een combinatie van beide methoden is mogelijk.

Lollipopping is een van de weinige trainingstechnieken die regelmatig worden toegepast. Als je meer wilt weten over andere trainingstechnieken, vind je in onze kennisbank ook artikelen over LST (Low Stress Training), SCROG en SOG (Sea of Green/Screen of Green), supercropping, topping en fimming.